آيات شگفت انگيز الهي در زنبور عسل

وَأَوْحَى رَبُّكَ إِلَى النَّحْلِ أَنِ اتَّخِذِي مِنَ الْجِبَالِ بُيُوتًا وَمِنَ الشَّجَرِ وَمِمَّا يَعْرِشُونَ >>ثُمَّ كُلِي مِن كُلِّ الثَّمَرَاتِ فَاسْلُكِي سُبُلَ رَبِّكِ ذُلُلاً يَخْرُجُ مِن بُطُونِهَا شَرَابٌ مُّخْتَلِفٌ أَلْوَانُهُ فِيهِ شِفَاء لِلنَّاسِ إِنَّ فِي ذَلِكَ لآيَةً لِّقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ

و پروردگار تو به زنبور عسل الهام كرد ــ از راه غريزه ــ كه از كوه ها و درختان و از داربستهايي كه [ مردمان از تاكها ] ميسازند خانه هايي برگير؛ (68) آنگاه از همة ميوه ها بخور و در راه هاي پروردگارت رام و فرمانبردار مي رو ؛ از شكم آنها آشاميدني رنگارنگ بيرون ميآيد كه در آن براي مردم شفاست؛ همانا در آن نشانه اي است براي مردمي كه بينديشند. (69)

يكي از پديده هاي اسرارآميز جهان خلقت زنبور عسل است. اين حيوان ظريف و زيبا، كه به سبب مايع حيات بخشش همگان او را ميشناسند، آفرينشش پيچيده و پراسرار است و زندگي اجتماعي قانونمند و منظمي دارد. زندگي اين حيوان به طور خاص از قرن هفدهم ميلادي مورد توجه كاوشگران و محققان قرار گرفته است. موريس مترلينگ در كتاب زنبور عسل خود مينويسد: ساختمان حجره هاي زنبور عسل يكي از شاهكارهاي دقيق صنعتي است و در نظر ما از بهترين مظاهر تكامل آنها بهشمار ميآيد و هيچ موجود زنده اي حتي انسان نتوانسته در مركز زندگي خود چيزي را كه زنبور عسل به وجود آورد بسازد. آنان با كمترين مواد ساختماني بيشترين جا را فراهم ميكنند. در شهر زيباي آنان، هزاران خانة جالب و صدها انبار و ده ها راهرو و خيابان موجود است و مركز آن اقامتگاه پادشاه است. وزن مغز زنبور عسل برابر با 1174 وزن تمام بدن اوست؛ و در مورچه اين وزن 1296 است؛ و در ساير حشرات به نسبت كوچكي ميرسد. از اين رو ميتوان گفت قدرت مغزي زنبور عسل در رتبة اول قرار دارد. «از زيباييهاي صنعت پروردگاري و شگفتيهاي آفرينش او همان اسرار پيچيدة حكيمانه در آفريدن خفاشان است: روشني روز كه همه چيز را ميگشايد چشمانشان را ميبندد و تاريكي شب كه هر چيز را به خواب فرو ميبرد چشمان آنها را باز ميكند. چگونه چشمان خفاش كم بين است كه نتواند از نور آفتاب درخشنده روشني گيرد؟... بالهايي از گوشت براي پرواز آنها آفريد تا به هنگام نياز به پرواز از آن استفاده كنند. اين بالها چونان لاله هاي گوش اند بي پر و رگهاي اصلي؛ اما جاي رگها و نشانه هاي آن را به خوبي مشاهده خواهي كرد. براي شبپره ها دو بال قرار دارد، نه آن قدر نازك كه در هم شكند و نه چندان محكم كه سنگيني كند. پرواز ميكنند در حالي كه فرزندانشان به آنها چسبيده و به مادر پناه برده اند.»
«و اگر خواهي در شگفتي ملخ سخن گو كه خدا براي او دو چشم سرخ و دو حدقه چونان ماه تابان آفريد و به او گوش پنهان و دهاني متناسب اندامش بخشيده است. داراي حواس نيرومند و دندان پيشين است كه گياهان را ميچيند و دو پاي داس مانند...»